Amstelveen,
18
maart
2014
|
16:40
Europe/Amsterdam

Opinie: Flexrisico WGA vraagt nú om actie

Samenvatting

Op 1 januari 2016 is het D-Day. Dan smelten WGA-flex en WGA-vast samen tot één regeling en is eigenrisicodragen alleen nog mogelijk voor beide risico's tegelijk. Werkgevers en verzekeraars moeten daarom nú in actie komen om hun beheersing van gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid te verbeteren. Afwachten is geen optie, want de huidige Ziektewetlast wordt straks vertaald in de WGA-flexlast. Het is hoog tijd voor een roadmap 2016.

Verzekering van eigenrisicodragen WGA vormt voor de assurantiewereld een hoofdpijndossier. In februari werd bekend dat verzekeraars er sinds de introductie in 2006 meer dan € 1 miljard verlies op hebben geleden. Zij werken er nu aan om de reeds getroffen voorziening één op één gelijk te krijgen met de werkelijke schade die er bij een werkgever is. Dat is nodig, maar bij lange na niet voldoende. Want intussen laten werkgevers zich verleiden door de stabiele en ogenschijnlijk lage UWV-premies. We zouden druk bezig moeten zijn hen te vertellen hoe onverstandig dit is. En dat het nú tijd is om samen grip op het flexrisico te organiseren. Maar het blijft oorverdovend stil.

Tijdelijk fenomeen
Waar wacht iedereen toch op? Die lage publieke premie is maar een tijdelijk fenomeen, op de lange termijn gaat het om effectieve schadelastbeheersing. En iedereen weet dat beheersing van de instroom en verbetering van de uitstroom beter kunnen dan de prestaties die UWV levert. Publiek betalen werkgevers onevenredig veel premies waar ze bovendien niets voor terugkrijgen. Daar liggen geweldige kansen om een concurrerend privaat alternatief te bieden, zowel voor de ZW als de WGA.

In ieders belang
Maar dit moet dan wel nú gebeuren. Dat is in ieders belang:

  • Beheersen we de toekomstige WGA-last niet door vanaf 1-1-2014 de uitvoering privaat te organiseren en ontstaat er schade, dan gaan de kosten voor de werkgever alleen maar verder toenemen. Want de Ziektewetlast wordt straks vertaald in de WGA-flexlast.
  • Verzekeraars zullen op hun beurt in hun toekomstige voorwaarden wel degelijk rekening moeten houden met de track record, ook wanneer de ZW-staartlasten zijn achtergelaten. Slecht beheerste risico's wil een verzekeraar niet verzekeren.

Andersom denken
Verzekeraars en werkgevers zullen de tijd tot 2016 bovendien hard nodig hebben. Voor een stabiel premiemodel en een betrouwbare methodiek voor schadelastbeheersing zijn betrouwbare inzichten nodig. Deze kwestie is tot nu toe vanaf de verkeerde kant benaderd. Verzekeraars hebben geprobeerd de risico's in te schatten, verondersteld dat herkeuringen werkelijkheid zouden worden, concurrerende premies op tafel gelegd en weinig gedaan aan schadelastbeheersing. Maar je kunt niet beginnen met verzekeren en je dan pas afvragen hoe de uitvoering eruit moet zien. Het begint met risicobeheersing. We moeten andersom gaan denken.

Grip organiseren
Op dit moment zijn de private partijen die op het gebied van de Ziektewet bewezen effectief zijn, nog op de vingers van één hand te tellen. Bij de WGA is het zelfs nog erger: daar heeft momenteel niemand de wijsheid in pacht. Daarom is het zaak werkgevers een roadmap 2016 voor te leggen. Die moet erop gericht zijn samen het flexrisico in de vingers te krijgen. Er zijn ongetwijfeld meerdere wegen die naar Rome leiden. Maar om die te vinden moeten we wel nú grip organiseren en betrouwbare data verzamelen. Vanaf de eerste verzuimdag actie ondernemen, ongeacht de aard van het dienstverband. Dat is voor alle betrokkenen de enige manier om grip op de schadelast te krijgen.

Door: Gaston Merckelbagh

Bron: AMweb